1958 : met de ontwikkeling van de eerste spoetniks, zelfs als
moesten we nog 11 jaar wachten vooraleer de mens uiteindelijk op de
maan wandelde, wordt het leven tussen de sterren meer en meer een
realistische droom.
In het jaar 2000 zou men ongetwijfeld in gigantische intergallactische
ruimteveren leven en met gekleurde schepen door de cosmos reizen om de
andere planeten uit ons zonnestelsel te bezoeken.
In 1958 : men was niet bang om te dromen, geen enkele vorm van geluk leek ongrijpbaar. Twijfelen : waarom zouden we?
Sommigen hadden groot gelijk om te dromen, want ruimtereizen worden
stilaan een realiteit. Tegen 2012 zal Xcor Aérospace met de ruimtetaxi
"Lynx" een half uur op 60km hoogte aanbieden voor een bedrag van om en
bij de 100.000 dollar (€63.000). Een verbluffend uitzicht op de aardbol
hoort er natuurlijk bij. Dit heeft niets meer te maken met de slordige
twintig miljoen dollar die de Amerikaanse zakenman Denis Tito, de freak
van het heelal, ervoor over had om een week te verblijven in het
Internationaal Ruimtestation (2001).
Wat zijn de andere dromen uit 1958 geworden? Moeten alle
gelukswensen definitef als utopieën bestempeld worden? Op welke manier
willen we morgen gelukkig worden? Deze dubbele kijk, naar het verleden
en naar de toekomst, stellen we aan u voor in de tentoonstelling in het Paviljoen van het Tijdelijke Geluk.
Je kan je gelukswensen voor de volgende generaties in een gigantische
fles achterlaten. Deze fles wordt in oktober onder de Grote Plaats in
Brussel begraven en pas in 2058 weer opgegraven.
1958 : avec le développement des premiers engins spoutniks - et même
s'il faudra encore attendre 11 ans avant que l'homme ne mette enfin le
pied sur la lune : la vie dans les étoiles apparaît de plus en plus
comme un rêve enfin accessible.
En l'an 2000, on vivrait à coup sûr dans l'espace, sur d'immenses
arches-interstellaires ; des vaisseaux colorés et rutilants
parcourraient le cosmos, emmenant les vacanciers à la découverte des
planètes du système solaire!
En 1958 : on n'avait pas peur de rêver, aucune forme de bonheur ne paraissait inaccessible. Douter : mais diable pour quoi faire?
Certains n'auront cependant pas rêvé en vain car le tourisme spatial
serait bien en passe de devenir une réalité pour les mieux nantis
d'entre nous. D'ici 2012, la firme Xcor Aérospace, qui vient de mettre
au point le taxi spatial "Lynx", espère offrir à ses clients un petit
tour d'une demi-heure à 60km d'altitude pour la somme de 100.000
dollars (€63.000). Vue imprenable sur la terre garantie. On est loin de
la de la vingtaine de millions de dollars déboursés par l'homme
d'affaire américain Denis Tito, dit "le fou de l'espace", pour passer
une semaine dans la Station Spatiale Internationale (2001).
Que sont devenus les autres rêves de 1958? Tous ces voeux de bonheur
peuvent-ils être définitivement rangés parmi les utopies? De quel
bonheur voulons-nous pour demain? C'est ce double regard, à la fois
tourné vers le passé et le futur, que propose l'exposition du Pavillon
du Bonheur provisoire.
Venez déposer vos messages de bonheur aux générations futures dans la
bouteille géante échouée sur la grève de la cour arrière du pavillon.
La bouteille sera ensevelie en octobre, avec toutes vos fiches que vous
seuls aurez lues, sous la Grand'Place de Bruxelles pour être seulement
ouverte en 2058.
1958 : at the time of the first sputniks, 11 years before a man walked on the moon : life between the stars became more and more a realistic dream.
In the year 2000, mankind would live in gigantic starships and travel through outer space to visit the other planets of the solar system with colored spaceships.
In 1958 : people weren't afraid to dream, any kind of dream wasn't unrealistic. Doubt : why should we?
Some kept dreaming and they were right. By 2012, Xcor Aerospace will launch the spacecab "Lynx" that will offer a spacetrip of half an hour at a 60km altitude. A magnificent view on planet earth is guaranteed. One trip will cost 100.000 dollars (€63.000). In 2001, the American businessman and spacefreak Denis Tito paid twenty million dollars for a one-week-stay in the International Space Station.
What have become the dreams of 1958? Do we have to see all the vows of happiness as a utopia? What kind of happiness can we expect for tomorrow? This double view, turned on the past and the future, is the subject at the exhibition in the Pavilion of Temporary Happiness.
Come and drop you message for the future generations in the gigantic bottle, which will be burried under the Grand'Place of Brussels by the end of Octobre. The bottle will be digged up and opened in 2058.
Xcor Lynx Video