Première manifestation du genre de l’après deuxième Guerre Mondiale, l’Expo 58 a été, en pleine guerre froide, un moment d’évasion et de fraternité naïve entre les peuples. Un nouvel humanisme s’esquissait, mettant les sciences et les techniques au service de l’homme.
Devenue un symbole de ces années d’optimisme, l’Expo 58 a laissé aux Belges l’image idyllique d’une période d’espoir et d’utopie que l’exposition permet de découvrir ou de redécouvrir.
Pavillon des U.S.A / Paviljoen van de V.S. (© AGR-AR)
De Expo 58, het eerste evenement in zijn soort na de Tweede Wereldoorlog, was in volle Koude Oorlog een moment van ontspanning en ‘naïeve’ verbroedering tussen de volkeren. Een nieuw humanisme kreeg vorm, waarin wetenschap en techniek ten dienste kwamen te staan van de mens.
De Expo 58, die een symbool werd van deze optimistische jaren, heeft de Belgen een idyllisch beeld nagelaten van een tijd van hoop en dromen, een beeld dat dankzij deze tentoonstelling ontdekt en herontdekt kan worden.
The first example of its kind after the Second World War, Expo 58 was, at the height of the cold war, a time for escape and innocent brotherhood between peoples. A new type of humanism was being sketched out, where science and technology were to be at the service of mankind.
As a symbol of these years of optimism, Expo 58 left an idyllic picture to the Belgians of a period of hope and utopia that can be discovered or rediscovered through the exhibition.