Binnen enkele dagen zal de Queen de 55ste verjaardag van haar bekroning vieren. Op de 2 juni 1953 werd dit meteen ook het eerste evenement dat wereldwijd rechtstreeks op de beeldbuis werd uitgezonden. Zoals je waarschijnlijk reeds weet maakte de televisie in de jaren 50 haar intrede in de woonkamer. De tv werd aanzien als het ultieme middel om vanuit de luie zetel op te hoogte gehouden te worden van alles wat er in de wereld gebeurde. De Europeanen ontdekten de kleurentelevisie op de Expo 58 in het paviljoen van de VS. Een absolute must die de bezoekers zich ongetwijfeld nog steeds herinneren.
In de jaren '60 bouwde men steeds kleinere radio's die overal konden worden meegenomen. Deze draagbare radio speelde een hele grote rol tijdens de studentenrellen van '68.
En dan kwam internet. Sinds enkele jaren houden de RSS ons op de hoogte van alle updates op onze favoriete websites. Vervolgens kwamen de podcasts die als een soort geluids-RSS die mogen beschouwd worden.
Vandaag beleven we het fenomeen "micro-blogging" van Twitter. Sommige dagbladen maken er dan ook handig gebruik van om bijna live nieuwe artikels op internet te publiceren. Zelfs "Yves Leterme" zit op Twitter!
Sinds kort bestaat er ook een videoversie : Seesmic (nog in een betafase ; maar men kan gemakkelijk toegang verkrijgen indien een aanvraag wordt ingediend).
Nog meer gebruiksvriendelijk en even doeltreffend : Eufeeds verzamelt op één page de tien laatste artikels die in de Belgische en internationale pers zijn verschenen.
Alle info binnen handbereik, 24u/24 : na tientallen jaren evolutie en innovatie zijn we er eindelijk in geslaagd. Onze grootouders droomden ervan : vandaag is het realiteit. Maar wat staat ons nog te wachten?
Terwijl we zitten te wachten op die innovaties heeft Martin John Callanan, artist en docent in het departement Artistics van de Londense universeit, een page ontwikkeld die alle headlines van alle kranten ter wereld verzamelt. Een page waar alle headlines tot eendagsvliegjes herleid worden. Hij wil op deze manier aantonen dat in dit internettijdperk de belangrijke headlines door de steeds binnenlopende nieuwsfeiten snel worden vergeten. Iets om over na te denken...
Dans quelques jours, Sa Gracieuse Majesté fêtera le 55e anniversaire de son couronnement qui fut le premier événement retransmis en modio-vision, le 2 juin 1953.
On l'a souvent dit et rappelé : la télévision a fait son apparition dans les foyers dans les années 50. Elle apparaissait apparaissait dès lors comme le moyen de voir et savoir ce qui se passait au bout du monde sans bouger de son fauteuil. Les Européens ont découvert sa version couleur au pavillon des Etats-Unis lors de l'Expo 58. Un must dont tous les visiteurs de l'époque se souviennent encore.
Dans les années 60, la radio se miniaturise et peut être emportée partout avec soi. Elle jouera d'ailleurs un grand rôle durant les manifestations estudiantines de 68.
Puis vint Internet. Depuis quelques années, les flux RSS égrainent de minutes en minutes les mises à jours de vos sites préférés. Puis sont apparus les podcasts qui correspondent - en caricaturant - à une sorte de RSS sonores.
Surfant sur la vague du "micro-blogging" proposé par Twitter, certains quotidiens offrent dèsormais la possibilité de pouvoir suivre quasi en temps réel la publication de nouveaux articles sur Internet. Nous vivons décidément une époque formidable... Même "Yves Leterme" est sur Twitter.
Notez que Twitter a aussi sa version vidéo : Seesmic (encore en version d'essai ; mais on peut facilement obtenir un accès au site si on en fait la demande).
Plus simple d'utilisation et tout aussi efficace : Eufeeds reprend en une seule page les dix derniers articles parus dans la presse belge et étrangère.
Toute l'info dans le fond de sa poche, accessible 24/24 : voila une quête qui semble avoir traversé les décades et atteint aujourd'hui son but! Nos grands-parents en rêvaient : c'est aujourd'hui (pour certains) une réalité. Qu'inventera-t-on demain?
En attendant ce demain plein de surprise, Martin John Callanan, artiste et enseignant au département artistique de l'Université de Londres, a conçu une page récupèrant (toutes?) les unes de journaux du monde entier. Une page où l'information réduite en une somme de "une" est totalement désorganisée et destinée à ne vivre que 24 heures. Soit une manière de souligner qu'à l'heure de l'internet, ce concept de "Une", constamment remis en question au fil de la publication de nouveaux articles, est considérablement mis à mal.
Etourdissant!